گزارشی از زندان، شکنجه و تجاوز؛ زنانی که دربرابر جمهوری اسلامی ایستادند

 

فهرست زنان زندانی سیاسیکه جمهوری اسلامی با زندان و شکنجه نتوانسته صدای آن‌ها را خاموش کند، بلندبالا است

آنچه قلیان در شرح وضعیت زندانیان زن در زندان‌های اهواز و بوشهر نوشت، به سندی از اوج بی‌رحمی در زندان‌های جمهوری اسلامی ایران تبدیل شد

مروری بر تاریخ مبارزه‌های سیاسی، اجتماعی و عقیدتی علیه اجبار، محدودیت و تبعیض نشان می‌دهد که نقش زنان در این جریان چنان پررنگ است که دست‌کم در دهه‌های اخیر، اعتبار این مقاومت را باید بیشتر به نام آنان سند زد. مسئله مبارزه این زنان تنها ایستادگی برابر سرکوب نبوده، بلکه اصل موضوع نپذیرفتن بی‌عدالتی به هر قیمتی است که سبب شده روایت مقاومت آن‌ها الهام‌بخش باشد.

از ابتدای انقلاب ۵۷ و سال‌های هولناک دهه ۶۰، این زنان بودند که با افشای تجاوزها و شکنجه‌های فوق تصور انسانی در زندان‌ از جنایت‌ها درون این مکان‌ها پرده برداشتند. همان‌طور که نخستین اعتراض بزرگ به محدودیت‌های شهروندی در جمهوری اسلامی ایران را نیز زنان برپا کردند. به این ترتیب در طول دهه ۶۰، موضوع شکنجه و تجاوز عوامل امنیتی به زندانیان زن در جمهوری اسلامی ایران و مقاومت آن‌ها بارها در جوامع بین‌المللی و سازمان عفو بین‌الملل تایید شد؛ هرچند محدودیت‌های رسانه‌ای اجازه نداد نام همه زنانی که در این مسیر ایستادگی و مقاومت کردند در یادها بماند.

اما در دو دهه اخیر، از میان صدها روزنامه‌نگار، نویسنده و فعال سیاسی، اجتماعی و مدنی، زنانی به‌ دلیل مقاومت، افشاگری و ایستادگی در زندان و شجاعت مثال‌زدنی در افشای شکنجه و تجاوز سازمان‌یافته به شهرت رسیدند. نسرین ستوده یکی از این افراد است که سال ۱۳۸۹ و پس از بازداشت غیرقانونی دست به اعتصاب غذا زد. گروهی از فعالان مدنی و برخی از موکلان او در شرایطی که جانش در خطر بود، با انتشار نامه‌ای شکستن اعتصاب غذای او را خواستار شدند و در نهایت، ستوده پس از ۲۸ روز به این اعتصاب پایان داد.

این وکیل دادگستری سال ۱۳۹۱ بار دیگر با اعتصاب غذایی ۴۹ روزه خبرساز شد. او این بار لغو حکم ممنوع‌الخروجی دخترش را می‌خواست. همسر نسرین ستوده در این دوره درباره وضع جسمانی‌ او گفته بود: «اکنون (وخامت) وضع جسمی‌اش به حدی رسیده است که بعید می‌دانم تا ملاقات بعدی بتواند سرپا باشد. سرگیجه، اختلال بینایی، نداشتن تعادل در راه رفتن و فشار پایین علائم هشداردهنده وخامت حال او است؛ در کنار لاغری مفرط.»

در نهایت، بعد از پذیرش خواسته‌ها، او به این اعتصاب غذا هم پایان داد. ستوده که به ۱۱ سال زندان محکوم شده بود، از داخل زندان هم اعتراض به وضعیت دیگر زندانیان را رها نکرد. او به همین دلیل به «صدای بیدار زندان» شهرت یافت.

سال ۱۳۹۲، پس از آنکه ستوده با بخشودگی دوران حبس خود آزاد شد، حکومت هرگز گمان نمی‌کرد با وجود داشتن حکم محکومیت طولانی‌مدت فعالیت‌های مدنی را ادامه دهد. اما ستوده بازهم یک فعال مدنی پیگیر حقوق محکومان و زندانیان بود؛ به طوری که سال ۱۳۹۷ بار دیگر بازداشت و این بار به ۳۸ سال زندان محکوم شد.

در سال ۱۳۹۹، اعتصاب غذای مجدد ستوده در اعتراض به برخوردهای فراقانونی و بی‌اعتنایی متولیان امر به حق آزادی مشروط زندانیان نشان داد که اراده و ایستادگی این زن شکسته نمی‌شود. او از جمله نویسندگان نامه‌ای بود که در آن اصلاح‌ناپذیر بودن ساختار حکومت جمهوری اسلامی ایران اعلام شده بود و انتخاباتی آزاد تحت نظارت سازمان ملل را درخواست می‌کرد.

تداوم اعتراض در معادن ایران: کار بدون حقوق، بیمه و تجهیزات در اعماق زمین

 

استان وایر- فعالیت کارگران معدن در ایران در هفته‌های اخبر با اعتصاب و اعتراض جدی به مساله معیشت بدلیل عدم پرداخت حقوق و حق بیمه مواجه بوده است. فقدان تجهیزات ایمنی مناسب هم امنیت کاری آنها را با مخاطرات جدی روبرو کرده‌اند. کارگران معادن زغال سنگ آق دربند، معدن میدوک و معدن مس سونگون ورزقان از جمله معادنی بودند که صدای اعتصاب و اعتراض کارگران آن به رسانه‌ها راه یافت. اگر چه اعتصاب دو روزه کارگران معدن مس سونگون با وعده مقامات فعلا خاتمه یافته و کارگران منتظر تحقق وعده‌ها هستند؛ اما در معادن دیگر کارگران از عدم رسیدگی به مطالبات خود و عدم پرداخت حقوق و حق بیمه خبر می‌دهند. حقوق‌هایی که شش ماه است پرداخت نشده و دفترچه‌های بیمه‌ای که مدتهاست اعتبار ندارند.

جدا از این کارگران، در هفته‌های اخیر کارگران معادن زغال سنگ «پابدانای جنوبی»، «چشمه‌پودنه»، «گله‌توت»، «سراپرده»، «باب‌شکون» و «معدنجو» در زرند کرمان در اعتراض به دستمزدهای پایین و تبعیض میان کارگران معادن نیمه دولتی و خصوصی، تولید را متوقف و اعتصاب کرده بودند. آن‌ها بر درخواست خود مبنی بر حذف پیمان‌کاران تاکید دارند. به گفته‌ کارگران معادن خصوصی زغال سنگ شهرستان زرند، پیمان‌کاران دستمزد کارگران را متناسب با قراردادهای خود با کارفرمایان این معادن، پرداخت نمی‌کنند تا سود بیشتری به جیب بزنند.  

معوقات مزدی کارگران معدن آق دربند

۱۱۷ نفر از کارگران شاغل در معدن زغال سنگ «آق دربند» سرخس از به تعویق افتادن حدود ۶ ماه دستمزد خبر دادند. کارگران این معدن، سه شنبه بیستم مهرماه در اعتراض به پرداخت نشدن ۶ ماه حقوق خود مقابل دفتر شرکت اداره کننده معدن در مشهد تجمع کرده و خواستار پرداخت معوقات حقوق خود شدند.

به گفته کارگران این واحد معدنی طلب انباشته آن‌ها مربوط به دستمزد ماه‌های سال ۱۳۹۹ و سال جاری است. علاوه بر آن پرداخت حق بیمه کارگران نیز با مشکل روبرو شده است. به دنبال مراجعات مکرر کارگران معدن زغال سنگ آق دربند، فرماندار پیگیر مطالبات کارگران این واحد معدنی شده است.

بر اساس اظهارات کارگران؛ فرماندار اعلام کرده؛ یک ماه از ۶ ماه حقوق معوق کارگران این معدن با حقوق مهرماه پرداخت می‌شود. مابقی معوقات نیز به مرور با حقوق ماه‌های آینده پرداخت خواهد شد.

کارگران این واحد معدنی می‌گویند: «در حال حاضر ۵۱ درصد سهام معدن آق دربند متعلق به آستان قدس رضوی و بقیه مربوط به سهامداران دیگر است. لازم است سهامداران به‌طور جدی در رفع مشکل معوقات مزدی کارگران ورود پیدا کنند.»

کار بدون حقوق، بیمه و تجهیزات در اعماق زمین

یکی دیگر از این کارگران  به رسانه‌های محلی گفته است: «بعضی از کارگران معدن، مدت زیادی است که بازنشسته شده‌اند. با وجود این، هنوز هم مجبورند به معدن بیایند تا تکلیف بیمه و بازنشستگی آنها روشن شود. با دریافت ماهیانه حدود یک میلیون و پانصدهزار تومان، زندگی خود را اداره می‌کردیم. ولی همین مبلغ را هم چند ماه است پرداخت نکرده‌اند.

معدن زغال سنگ آق دربند بزرگترین و قدیمی‌ترین معدن زغال سنگ در شمال شرق کشور در کنار روستایی به همین نام در شهرستان سرخس و ۱۴۱ کیلومتری مشهد واقع شده است. ذخیره قطعی زغال سنگ این معدن ۳۳۰ هزار تن و تولید سالانه آن ۲۲ هزار تن کُک است. کل تولید این معدن به عنوان سوخت در کارخانه‌های فولاد داخل و خارج از استان خراسان رضوی مورد استفاده قرار می‌گیرد. آق‌دربند تنها واحد معدنی تولید کُک در خراسان رضوی است و علاوه بر اکتشاف و استخراج، دارای واحدهای زغالشویی و کک‌پزی است که با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و آستان قدس رضوی سالانه ۲۲ هزار تن کک تولید می‌کند. 

ادامه اعتصاب در معدن میدوک

۲۱ روز از اعتراض کارگران «شرکت پیمانکاری شرکت راه‌سازی و معدنی مبین» از پیمانکاران دست اول شرکت ملی صنایع مس ایران می‌گذرد اما مدیران این شرکت تمایلی برای رسیدگی به وضعیت آن‌ها ندارند.

کارگران این شرکت پیمانکاری که از پیمانکاران شرکت ملی صنایع مس ایران است، نسبت به بی‌توجهی مدیران به خواسته‌های خود معترض هستند. آن‌ها از مدیران شرکت خواسته‌اند تا پای میز مذاکره بنشینند.

اخراج ۷ نفر از کارگران و درگیری میان کارگران و یکی از مدیران معدن یک مورد از جمله اختلافات کارگران است. به دلیل این درگیری و آسیب دیدن مدیر، ۴ نفر از کارگران بازداشت شده‌اند.

با شدت گرفتن تنش‌ها، نمایندگان کارگران با «اردشیر سعدمحمدی»، مدیرعامل سازمان صنایع مس در هفتم مهرماه دیدار کرده و با بیان خواسته‌های خود درخواست رسیدگی کردند. مدیرعامل صنایع مس هم قول مساعد رسیدگی به خواسته کارگران ظرف ۱۰ روز داده بود. حالا کارگران می‌گویند: «۲۱ روز است دست از کار کشیده‌ایم. ما خواهان رسیدگی به خواسته‌های خود هستیم. هیچ یک از مسئولان شرکت حاضر به شنیدن خواسته‌های ما نیستند. آن‌ها یکبار به شهر بابک آمدند. اما حاضر نشدند تا با نماینده کارگران گفتگو کنند. ترجیح می‌دادیم تا مدیرعامل شرکت پیمانکاری شرکت راه‌سازی و معدنی مبین در جمع کارگران حاضر شده و خواسته‌های ما را بشنود. مسئولان شهر و شورای تامین از رسیدگی به خواسته‌هایمان وعده می‌دهند اما مدیران این شرکت، تمایلی به حل مشکلات ما ندارند.»

آن‌ها درباره پیگیری موضوع از طرف سازمان مس افزودند: «بازرس سازمان صنایع مس در کارگاه حاضر شد و تمام موارد را بررسی و گزارش مکتوب تهیه کرد. اگرچه این بازرسی بیشتر برای رسیدگی به تجهیزات و ایمنی بود اما به صورت شفاهی اعلام کرد که امکانات رفاهی موجود در کارگاه منسوخ شده است.»

هیات منصفه دادگاه‌های مطبوعاتی و سیاسی تهران از بین «اصولگرایان» انتخاب شدند

 

نشست معرفی اعضای هیات منصفه دادگاه‌های مطبوعاتی و سیاسی تهران

با تعیین اعضای جدید هیات منصفه دادگاه‌های مطبوعاتی و سیاسی تهران، بار دیگر اصولگرایان بر این هیات تسلط پیدا کردند.

خبرگزاری‌های ایران به نقل از ناصر سراج، نماینده رئیس قوه قضاییه در تعیین اعضای هیات منصفه مطبوعات سراسر کشور، گزارش دادند که از بین ۱۴ صنف، ۲۱ عضو جدید هیات منصفه دادگاه‌های مطبوعاتی و سیاسی تهران تعیین شدند و از این به بعد دادگاه‌های مطبوعاتی و سیاسی با حضور هیات منصفه جدید برگزار خواهند شد.

از جمله اعضای این هیات می‌توان به علی اکبر کسائیان، یوسف غروی قوچانی، علی اکبر اشعری، نادر قدیانی، حسن خجسته باقرزاده، محسن اسماعیلی و ابوالقاسم طالبی اشاره کرد.

پس از تصویب قانون جرم سیاسی، از سال ۱۳۹۶ اعضای هیات منصفه مطبوعات، اعضای هیات منصفه جرایم سیاسی نیز محسوب می شوند.

مطابق اصل ۱۶۸ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که در سال ۱۳۵۸ به تصویب رسید، «رسیدگی به جرایم سیاسی و مطبوعاتی علنی است و با حضور هیأت منصفه در محاکم دادگستری صورت می‌گیرد».

با این حال، قانون مربوط به جرایم سیاسی تا اردیبهشت سال ۱۳۹۵ به تصویب نرسید. این قانون خردادماه سال ۹۵ برای اجرا از طرف حسن روحانی، رئیس‌جمهوری، به وزارت دادگستری ابلاغ شد.

هشدار نسبت به گرسنگی پنهان در ایران

 کمبود کلسیم، ویتامین A و B2 در اقشار مختلف

رییس موسسه علوم و صنایع غذایی، اصلی‌ترین منشأ پدیده “گرسنگی پنهان” در کشور را سبد غذایی نامناسب خانوار در جامعه عنوان کرد و گفت: بررسی‌ها نشان می‌دهد تقریبا تمام دهک‌های درآمدی جامعه از کمبود کلسیم رنج می‌برند که دلیل عمده آن مصرف کم شیر و لبنیات در جامعه در مقایسه با استانداردها است؛ چرا که سرانه مصرف شیر در ایران حدود ۷۰ لیتر و در کشورهای توسعه یافته بالغ بر ۳۰۰ تا ۳۵۰ لیتر است.

سهم کارگران خوزستان: اخراج، اعتصاب و ۴۸ ماه حقوق و بیمه پرداخت نشده

 

استان وایر-کارگران خوزستانی در ده روز منتهی به ۲۴ مهرماه نسبت به مطالبات مزدی و بیمه‌ای خود در ۱۲ مرکز تجمع اعتراضی برگزار کردند. این اعتراضات در کنار خبر واگذاری مجتمع کشت و صنعت نیشکر هفت تپه و انتصاب مدیرعامل و هیات مدیره جدید برای آن و صدور احکام زندان طویل‌المدت برای مالکان خصوصی آن ‌همراه با رد مال؛ مهم‌ترین اتفاقات کارگری ده روز اخیر استان خوزستان بوده‌اند.

آخرین اخبار هفت تپه

بر اثر شلیک گلوله افراد ناشناس یک کارگر نیشکر هفت‌تپه مصدوم شد. کارگران مجتمع به ایلنا گفته‌اند: «حوالی ظهر روز جمعه۲۳مهرماه یک نفر از کارگران واحد پمپ آب یک، روبروی کارخانه حریر پارس این مجتمع، هدف تیراندازی افراد ناشناس قرار گرفته است.» کارگر مصدوم حمید دیناروند نام دارد. این اتفاق بعد از تعویض شیفت صورت گرفته است. سوءقصد کنندگان با اسلحه کلاشینکف به سمت او سه گلوله شلیک کرده‌اند و بعد از مجروح کردنش، موتور سیکلت او را سرقت کرده‌اند.

مدیران جدید هفت تپه منصوب شدند

مدیرعامل و اعضای جدید هیئت مدیره شرکت هفت‌تپه، دو روز پس از تصمیم مشترک قوه قضاییه و دولت برای واگذاری مالکیت شرکت نیشکر هفت‌تپه توسط مدیرعامل شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی منصوب شدند.

عبدعلی ناصری شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی، بلافاصله پس از این انتصاب در جمع کارگران این مجموعه حضور یافته و وعده داد با همراهی و همت نیروهای هفت تپه، شرکت را به روزهای طلایی‌اش بازگرداند.

ناصری پشتوانه کارگران را عاملی برای بازسازی هفت تپه اعلام کرد و افزود: «ما به پشتوانه و امید شما کارگران به هفت‌تپه آمده‌ایم. معتقدیم همت و تلاش تک تک شما زمینه ساز بازگشت به چرخه تولید خواهد شد. در حال حاضر مشکل اعتبار وجود ندارد و کمتر از ۱۰ روز دیگر بخشی از حقوق معوقه کارگران پرداخت می شود.»

معرفی کتاب «گره» با نگاهی به ازدواج زودهنگام در ایران

 

ازدواج زودهنگام در همه‌ی نقاط جهان دیده می­شود و به هیچ عنوان نوظهور نیست. آن‌چه در رابطه با این موضوع نوظهور است، آشکارشدن ابعاد مختلف و تأثیرگذار ازدواج کودکان بر جامعه‌ی بشری است. این پاسخ به این سؤال است که چرا بعد از گذشت قرن­ها که کودکان ازدواج را تجربه کرده‌اند، امروز و در قرن بیست‌ویک جامعه‌ی جهانی به شدت مقابل این عمل ایستاده. در همه‌ی نقاط جهان دلایل متعدد، غیرمشابه و گوناگونی وجود دارد که منجر به ازدواج در سنین پایین برای پسران و دختران می­شود.

عوامل گوناگونی وجود دارد که هم‌چنان به این عمل قوّت می­بخشد و سبب تداوم ازدواج کودکان می­شود. از سوی دیگر ازدواج زودهنگام مقوله­ای کلی است که با خود عوارض، عواقب و پدیده­های دیگری به همراه می‌آورد. از این رو بهتر است به مقوله‌ی ازدواج زودهنگام هم‌چون یک چرخه‌ی زیستی نگاه شود. هنگامی که کودکی ازدواج می­کند، چرخه یا گردونه­ای به راه می­افتد که در آن ابتدا فرد باید به دنبال حفظ کیان خانواده باشد، فرزندآوری کند و خود را برای تأمین نیازهای آتی خانواده‌ی نوتشکیل آماده کند؛ هم‌چنین در این شرایط ممکن است سختی­های دیگری نیز پیش پای کودک گذارده شود؛ مانند فوت همسر، ترک اجباری خانه، طلاق و نظایر آن.

جامعه‌ی جهانی ازدواج کودکان را نوعی خشونت و تجاوز تلقی می­کند. بسیاری از سازمان­های جهانی معتقدند که ازدواج کودکان ممکن است به خشونت­های زودهنگام جسمی و جنسی، بهره‌کشی، قاچاق انسان و… منجر شود یا همین دلایل از عوامل وقوع آن باشند.

فرونشست زمین “بمب ساعتی” برای ساکنان تهران و دیگر کلان‌شهرها

  گفته سازمان زمین‌شناسی، فرونشست زمین به “بیخ گوش” تهران رسیده است. فرونشست به”بمب ساعتی بی‌صدا” تشبیه شده که علاوه بر ایجاد گودال‌های بزرگ، می‌تواند موجب تخریب سازه‌ها شود و مقاومت آنها را در برابر زلزله کاهش دهد.    

رضا شهبازی، مدیرکل دفتر بررسی مخاطرات زمین‌شناسی و زیست‌محیطی سازمان زمین‌شناسی ایران روز دوشنبه ۱۴ تیر (پنج ژوئیه) در رابطه با فرونشست زمین در اطراف تهران هشدار داد و گفت، “تهدید فرونشست زمین به بیخ گوش تهران رسیده” است. به گفته او، این روندی است که از دو دهه پیش توسط این سازمان رصد می‌شود و اکنون احتمال گسترش آن در استان‌های شمالی ایران نیز هست.

او فرونشست را “خطرناک‌ترین مخاطره طبیعی” دانسته است زیرا “قابل مشاهده نیست و زمانی متوجه این رخداد می‌شویم که دچار آن شده‌ایم.”

مطالعات سازمان زمین‌شناسی ایران نشان می‌دهد که برخی نقاط اطراف تهران سالیانه ۲۵ سانتی‌متر فرونشست دارد، اما این فرونشست در تمام نقاط اطراف تهران یکدست نیست. بر اساس همین مطالعات، فرونشست زمین در حاشیه جنوب غرب تهران در ۱۰ سال گذشته تقریبا دو تا سه برابر شده است.

خبرگزاری ایرنا به نقل از رضا شهبازی نوشته که تصاویر ماهواره‌ای موسسه تحقیقاتی “اینتل‌ لب” در زمینه فرونشست زمین در اطراف تهران از این پدیده به عنوان “بمب ساعتی بی‌صدا” یاد کرده و آن را «تهدیدی برای ۱۳ میلیون نفر جمعیت ساکن در این مناطق» دانسته است.

این اولین باری نیست که درباره این پدیده و گسترش آن در ایران هشدار داده می‌شود. تیرماه سال گذشته نیز مسعود شفیعی، رئیس سازمان نقشه‌برداری ایران به ایسنا گفته بود بررسی اندازه‌گیری‌ها و داده‌های ۱۵ سال اخیر نشان می‌دهد که ۴۴ محدوده پرخطر به لحاظ میزان فرونشست زمین در ایران شناسایی شده است.

رئیس سازمان نقشه‌برداری سال گذشته تاکید کرده بود که استان‌های تهران و اصفهان، از جمله حادترین محدوده‌های کشور از نظر میزان فرونشست زمین هستند و مطابق ارزیابی‌های ۱۵ سال اخیر این میزان در مناطقی مانند جنوب غربی پایتخت به سالی حدود ۳۰ سانتی‌متر می‌رسد.

علل فرونشست زمین

استخراج بیش از حد آب‌های زیرزمینی یکی از علل اصلی فرونشست زمین است. به گفته شهبازی: «این وابستگی تقریبا اثبات شده، همچنین سابقه و رخداد فرونشست جدید نیست و چندین دهه است که این رخداد در کشورهایی مانند آمریکا با نرخ بالا در حال رخ دادن است».

او هشدار داده که «فشاری که در برداشت از منابع آب زیر زمینی وارد می‌کنیم» و از سوی دیگر «قابلیت نشست زمین در آبخوان‌ها و سفره‌های آب زیر زمینی، برهم‌‌کنشی را ایجاد می‌کنند که موجب می‌شود نرخ نشست زمین، جا به جا و سال به سال متغیر شود». فرونشست زمین بر این اساس، عمدتا در زمین‌های کشاورزی واقع در حاشیه شهرها و روستاها رخ داده است که از رسوبات یا خاک ریزدانه تشکیل شده‌اند.

مطالعات سازمان زمین‌شناسی نشان می‌دهد که فرونشست در همه دشت‌های ایران که «دارای آب شیرین قابل برداشت هستند، وجود دارد»؛ و دیگر دشتی در ایران وجود ندارد که از فرونشست به دور باشد.

او از بی‌توجهی مسئولان نسبت به داده‌ها و مطالعات این سازمان انتقاد کرده است. بنابر این گزارش، سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌ معدنی در چهار دهه گذشته این پدیده را زیر نظر داشته و از دو دهه پیش نیز «هشدارهای لازم نسبت به رخداد فرونشست زمین» را داده است.

“یک پدیده مهیب”

رضا شهبازی تاکید کرده است که فرونشست زمین “پدیده‌ای مهیب” است که در حال حاضر بسیاری از کلان‌شهرهای ایران با آن درگیرند؛ کلان‌شهرهایی مانند تهران، اصفهان، کرج، مشهد و دشت‌هایی همچون مرودشت در فارس و رفسنجان در استان کرمان با چالش فرونشست مواجه هستند.

مردم تهران در گذشته نیز شاهد تصاویر هولناکی از فروریزش زمین در چند خیابان شهر بوده‌‌اند. آنها به چشم خود دیده‌اند که زمین دهان باز کرده، و حفره‌ای عمیق در آن ایجاد شده و قربانی گرفته است. کارشناسان سه سال پیش نیز هشدارهایی مشابه هشدارهای امروز مدیرکل دفتر بررسی مخاطرات زمین‌شناسی ایران داده بودند.

به گفته رضا شهبازی، رفسنجان در استان کرمان و فسا در استان فارس نخستین مناطقی بودند که در آنها فرونشست به صورت بزرگ دیده شد.

وضعیت وخیم استان فارس نیز برای مسئولان حکومت ایران تازگی ندارد. خبرگزاری ایلنا اردیبهشت گذشته به نقل از محمد درویش، کارشناس حوزه محیط زیست گزارش داده بود که در بخش‌هایی از استان فارس میزان فرونشست زمین ۱۴۰ برابر میزانی است که اتحادیه اروپا آن را شرایط بحرانی ارزیابی می‌کند.

رضا شهبازی از استان اصفهان به عنوان بدترین استان ایران به لحاظ وقوع مخاطره فرونشست زمین یاد کرده و گفته است: «وضعیت این استان حتی از استان تهران بدتر است، اما نباید یادمان برود که وقتی می‌گوییم شرایط بد به معنای آن نیست که سایر مناطق کشور خطری از جهت فرونشست متوجه‌شان نیست.»