۱۹ مهر، ۱۳۹۹

پیامد سقوط سریع طبقه متوسط ایران به سمت فقر

 تداوم رکود اقتصادی، افزایش تورم و سقوط ارزش پول ملی قدرت خرید طبقه متوسط را کاهش داده و آنها را به فقر می‌کشاند. یک اقتصاددان می‌گوید با “نحیف” شدن طبقه متوسط، اقتصاد به سختی می‌تواند در مسیر توسعه حرکت کند.

    
ازدحام مردم برای خرید گوشت به قیمت یارانه‌ای (عکس از آرشیو)ازدحام مردم برای خرید گوشت به قیمت یارانه‌ای (عکس از آرشیو)

نایب رئیس کمیسیون پول و سرمایه اتاق بازرگانی تهران می‌گوید مصوبه نمایندگان مجلس شورای اسلامی برای اهدای کمک کالایی به ۶۰ میلیون ایرانی نشان دهنده نیازمندی این قشرها و گسترش فقر است.

عباس آرگون، روز جمعه ۱۸ مهر به خبرگزاری ایلنا گفت بخش عمده‌ای از جامعه ایران را طبقه متوسط تشکیل می‌دهند که کاهش روزافزون درآمدهای آنها با افزایش شدید هزینه‌ها تناسبی ندارد.

این فعال بخش خصوصی در ادامه افزود: «در شرایط فعلی و با نرخ تورم موجود سفره‌های مردم کوچک‌تر می‌شود. اگر فردی تا دو سال گذشته حقوق چهار میلیون تومانی دریافت می‌کرد، یعنی درآمد هزار دلاری داشت. در صورتی که اکنون با احتساب ۲۰ درصد افزایش حقوق اگر به پنج میلیون تومان رسیده باشد، این رقم نزدیک به ۲۵۰ دلار است یعنی در دو سال اخیر قدرت خرید مردم یک چهارم شده است.»

کاهش قدرت خرید؛ از یک چهارم تا یک ششم

این محاسبه چندان دقیق به نظر نمی‌رسد. عباس آرگون ظاهرا مبنای محاسبه را بهای ارز در سامانه نظام یکپارچه معاملات ارزی (نیما) در نظر گرفته که به گفته او “بخش عمده از مواد اولیه وارداتی” با آن وارد می‌شود.

به این حرف دو اشکال می‌توان گرفت. یکی این که سامانه “میانگین موزون نرخ بازار ارز” متعلق به بانک مرکزی در پایان معاملات این هفته بهای فروش هر دلار در سامانه نیما را ۲۴ هزار و ۱۴۴ تومان و در صرافی‌های مجاز نزدیک به ۲۹ هزار تومان ثبت کرده است.

دیگر این که برخی کالاهای وارداتی با دلار آزاد وارد می‌شود که اکنون حدود ۳۰ هزار تومان است و کالاهای وارداتی با ارز نیمایی هم اغلب با همین قیمت در بازار عرضه می‌شوند.

بر این اساس حقوق پنج میلیون تومانی یک ششم و حداکثر یک پنجم هزار دلار بیشتر نمی‌شود و به همین دلیل سفره طبقه متوسط باز هم کوچک‌تر شده است. افزون بر این برای سنجش شتاب حرکت قشر متوسط به سمت فقر باید خط فقر هم مشخص شود.

به تازگی بحث‌هایی در رسانه‌های فارسی‌زبان درباره میزان خط فقر در ایران منتشر شده و برخی آن را بین ۸ تا ۱۰ میلیون تومان هم برآورد کرده‌اند.

فقر مطلق، فقر نسبی

این ارقام تا کنون نه توسط مراکز رسمی اعلام شده نه به عنوان نتیجه یک بررسی کارشناسانه ارائه شده‌اند. با این همه شواهد زیادی حاکی از حرکت پرشتاب طبقه متوسط ایران به سمت فقر است.

فقر به طور کلی در دو حالت نسبی و مطلق ارزیابی می‌شود. در فقر مطلق فرد از عهده تامین نیازمندی‌های اساسی زندگی مانند سرپناه و مواد غذایی هم بر نمی‌آید. در فقر نسبی مسئله از دست رفتن استانداردهای زندگی و بهره‌مند نبودن از حداقل رفاه است که امروز شامل بخش بزرگی از طبقه متوسط ایران می‌شود.

خط فقر در کشورهای مختلف، بسته به میزان رفاه عمومی بسیار متفاوت است. بانک جهانی در سال ۲۰۱۸ اعلام کرد در کشورهایی با درآمد متوسط فردی که کمتر از سه دلار و ۲۰ سنت در روز در اختیار داشته باشد فقیر محسوب می‌شود.

این بانک می‌گوید فقر بسیار شدید شامل کسانی است که در روز کمتر از یک دلار و ۹۰ سنت در اختیار داشته باشند. بر این اساس اگر یک خانواده چهار نفره در ماه کمتر از ۲۲۸ دلار درآمد داشته باشد در فقر شدید به سر می‌برد.

این رقم با در نظر گرفتن بهای دلار در بازار آزاد شش میلیون و ۸۴۰ هزار تومان می‌شود که از دریافتی ماهیانه بسیاری از شاغلان و بازنشستگان ایرانی بسیار بیشتر است.

رکود اقتصادی و تورم

سعید مسگری، پژوهشگر مسائل اقتصادی در گفت‌وگو با سایت “اقتصاد۲۴” تاکید کرده آنچه از تعیین رقمی به عنوان خط فقر مهم‌تر است توجه با این واقعیت است که فقر نسبی برای افراد و خانوارها در حال افزایش است و این روند در دهه ۹۰ تشدید شده است.

او افزود کاهش رشد اقتصادی و افزایش تورم از عواملی هستند که در کاهش قدرت خرید طبقه متوسط و فقیرتر شدن سریع آنها نقشی بسیار مهم دارند.

جمهوری اسلامی برای سومین سال متوالی رشد اقتصادی منفی را تجربه می‌کند. تورم نیز در چهار دهه گذشته، جز در سال‌های انگشت شماری دو رقمی بوده و اکنون به حدی است که بانک مرکزی هدف ‌گذاری خود را کاهش تورم به ۲۲ درصد اعلام می‌کند.

مسگری می‌گوید در سال‌های گذشته درآمد خانواده‌ها به نسبت تورم افزایش نیافته و به همین دلیل قدرت خرید طبقه متوسط به مرور کاهش یافته و آنها را به سمت فقر سوق می‌دهد.

پیامد فقیر و “نحیف” شدن طبقه متوسط

او درباره پیامد این روند گفت: «طبقه متوسط یکی از عوامل موثر در توسعه و رشد اقتصادی کشور است و زمانی که این طبقه نحیف می‌شود، باعث می‌شود که اقتصاد به سختی بتواند در ریل توسعه قرار گیرد و حتی تبعات فرهنگی، اجتماعی و سیاسی نیز داشته باشد.»

به نظر می‌رسد با ادامه روند کنونی که چشم‌انداز روشنی برای برون رفت از آن وجود ندارد، و با توجه به بحران کرونا که بیکاری و رکود اقتصادی را تشدید کرده، سرنوشت محتوم بخش بزرگی از طبقه متوسط ایران سقوط به سمت فقر است.

عضو اتاق بازرگانی تهران به ایلنا می‌گوید با ادامه سقوط ارزش پول ملی و کاهش قدرت خرید، طبقه متوسط ایران به سمت طبقه فقیر حرکت و طبقه فقیر در فقر مطلق قرار می‌گیرد.

یکی از علت‌های اوج گرفتن بهای دلار و سقوط ارزش ریال کمبود منابع ارزی عنوان می‌شود. عباس آرگون با اشاره به این که صادرات ایران امسال ۳۵ درصد کاهش یافته به ایلنا گفته است: «در جهت رفع محدودیت‌هایی که به جهت تحریم‌ها به وجود آمده باید یک رابطه منصفانه با دنیا ایجاد کرد.»

او در باره روابط “منصفانه” با دنیا توضیح بیشتری نداد. جمهوری اسلامی از آغاز تاسیس خود بر طبل دشمنی با آمریکا و کشورهای غربی کوبیده و با تعمیم این سیاست به هم‌پیمانان ایالات متحده در منطقه، روز به روز منزوی‌تر شده است.

۱۶ مهر، ۱۳۹۹

بازداشت شبنم آشوری توسط نیروهای امنیتی در تهران

 

خبرگزاری هرانا – شبنم آشوری، مدیر مسئول و صاحب امتیاز نشریه آگاهنامه، صبح امروز سه‌شنبه ۱۵ مهرماه توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. ماموران در حین بازداشت اقدام به تفتیش منزل این شهروند کرده و برخی از وسایل شخصی او را ضبط کرده و با خود بردند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، صبح امروز سه‌شنبه ۱۵ مهرماه ۱۳۹۹، شبنم آشوری، مدیر مسئول و صاحب امتیاز نشریه آگاهنامه، توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

ماموران در حین بازداشت اقدام به تفتیش منزل این شهروند کرده و برخی از وسایل شخصی ازجمله تلفن همراه و لپ‌تاپ او را نیز ضبط کرده و با خود بردند.

از دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه و محل نگهداری خانم آشوری تا زمان تنظیم این گزارش اطلاعی در دست نیست.

شبنم آشوری، متولد ۱۳۶۶، متاهل، ساکن تهران و مدیر مسئول و صاحب امتیاز نشریه آگاهنامه است.

نشریه آگاهنامه، دو ماهنامه اجتماعی سیاسی با محوریت مسائل و مطالبات کارگران است.

امنیت ملی ایران و بحران "قره باغ قره باغ" .. چرا ایران از گسترش نقش آذربایجان می ترسد؟


 در مقاله منتشر شده توسط روزنامه فارسی زبان ایرانی "مردم سالاری (دموکراسی)" در روز یکشنبه ، 4 اکتبر 2020 تحت عنوان "بحران قفقاز هنوز ادامه دارد ، تهدیدهای درگیری قره باغ برای ایران" ، سوالی در مورد آینده درگیری بین ارمنستان و آذربایجان مطرح شد و در صورت دستیابی به پیروزی دوم و گسترش مرزهای آن و پیامدهای آن بر امنیت ملی ایران.


 این روزنامه می گوید: "پیروزی جمهوری آذربایجان در نبرد فعلی می تواند با گسترش مرزهای ایران با این کشور به حدود 130 کیلومتر" پایان یابد ، در زمانی که طول مرز فعلی 759 کیلومتر است. این روزنامه نگرانی ایران را از نظر تهدید امنیت ملی تهران در صورت تبدیل شدن آذربایجان به رقیب قدرتمند در مرزها ، تشریح می كند.


 با توجه به این مقاله ، ما در زیر به نگرانی های ایران در مورد این بحران از نظر گسترش نفوذ آذربایجان و سناریوی تبدیل آن به یک قدرت منطقه ای در صورت پیروزی در درگیری با ارمنستان و همچنین با در نظر گرفتن روابط غیرمعمول آن با برخی از بازیگران منطقه می پردازیم.


ماهیت روابط ایران و آذربایجان


  علی رغم روابط طولانی مدت بین ایران و آذربایجان که زمانی در یک امپراتوری واحد بودند ، و گرچه آذربایجان پایه ای بود که دین زرتشتی از آن به بقیه ایران کنونی راه یافت ، اما در حال حاضر با تنش مشخص می شود ، نه تنها از زمان ظهور رژیم جدید رنگ فرقه ای در سال 1979 بود ، اما قدمت آن به قرن نوزدهم برمی گردد که آذربایجان از ایران قاجار جدا شد.


 خصوصاً از این زمان ، روابط به تدریج بدتر شد. به دلیل حساسیت شدید چارچوب ها و مقررات حاکم بر دو کشور ، علاوه بر تعدادی دیگر از عوامل جغرافیایی ، ملی ، اجتماعی ، منطقه ای و بین المللی. ایران زمام قدرت را در روحانیت در دست داشت ، در حالی که آذربایجان از سال 1920 تحت حاکمیت شوروی بود ، به این معنی که این دو رژیم کاملاً متفاوت هستند.


پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در اواخر سال 1991 ، به نظر می رسید که آذربایجان با رویارویی مستقیم ، اعلام نشده و نهان با رژیم تهران روبرو است. چه کسی فراموش نکرده است که آذربایجان بخشی از ایران بوده است و تعداد آذری های "امروز ایران" بیشتر از تعداد ساکنان سرزمین مادری است.


  محرک های تنش در روابط آذربایجان و ایران کاملاً مشهود است و هنگام صحبت در مورد موضوعات مشترک دو طرف ، سایه ای ایجاد می کند که برجسته ترین آنها مسئله درگیری بین آذربایجان و ارمنستان بر سر منطقه قره باغ است. رژیم تئوکراتیک شیعه ایران درگیری خود با ارمنستان ، که مردم آن دین مسیحی را محکوم می کنند ، از آذربایجان که اکثر شیعیان نیز در آن ساکن هستند حمایت نمی کند. در پشت آن نگرانی هایی قرار دارد که رژیم در تهران تهدیدی برای خود و به طور کلی امنیت ملی ایران می داند ، که در زیر به آنها خواهیم پرداخت.


رژیم ایران نگران موفقیت الگوی شیعی سکولار همسایه است


 با توجه به شکست داخلی که رژیم ایران از نظر اقتصادی ، اجتماعی و شرایط زندگی با آن روبرو است ، به ویژه از پایان جنگ با عراق (1980-1988) ، که دیگر توجیه انتظار برای آن نمی دهد ، و با اعتراض های مستمر ایرانیان ، رژیم ایران غرق در نگرانی در مورد گرایش ایران به تکرار تجربه آذربایجانی به صورت محلی ، حتی اگر جزئیات متفاوت باشد.

۱۵ مهر، ۱۳۹۹

الیوت آبرامز: تحریم‌ها علیه ایران افزایش می‌یابد

 

بیانیه مشترک ایران، چین، روسیه و ۲۳ کشور دیگر در مخالفت با تحریم‌های آمریکا

«فشار تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی ایران هرگز به این اندازه نبوده و این فشار در روزها و هفته‌های آینده افزایش خواهد یافت»-Erin SCHAFF / POOL / AFP

درحالی که ایران، چین، روسیه و نمایندگان ۲۳ کشور دیگر در بیانیه‌ای در مجمع عمومی سازمان ملل خواستار لغو تحریم‌های یک‌جانبه ایالات‌متحده شده‌اند، نماینده ویژه آمریکا در امور ایران و ونزوئلا از تشدید تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی خبر داد.

الیوت آبرامز به شکه خبری سی‌ان‌ان گفت: «فشار تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی ایران هرگز به این اندازه نبوده و این فشار در روزها و هفته‌های آینده افزایش خواهشبال کردن استراتژی فشار حداکثری، ماجراجویی‌های منطقه‌ای تهران را کنترل کرده و مقامات جمهوری اسلامی را به مسیر مذاکره و توافق هدایت می‌کند.

الیوت آبرامز در گفت‌و‌گو با کریستین امان‌پور، گزارشگر سی‌ان‌ان در واکنش به پرسشی درباره همراه نشدن دیگر کشورها با این استراتژی گفت: مهم این است که صاحبان صنایع و تجارت‌های بزرگ زمانی که موضوع معامله با ایران به میان می‌آید، خطر نمی‌کنند. او در ادامه گفت: «فارغ از اینکه چه دولتی در آمریکا بر سر کار آید، فشار حداکثری باید ادامه یابد و ایران به تدریج برای مذاکره آماده خواهد شد.» به گفته آبرامز، «ایرانیان آماده ورود برای توافق جدید خواهد بود چون چهار سال دیگر دوام نمی‌آورند.»

بلومبرگ اخیرا گزارشی از طرح آمریکا برای تحریم ۱۴بانک ایران و قطع کامل دسترسی ایران به سیستم مالی بین‌المللی خبر داده بود. آبرامز به جزئیات تحریم‌های جدید اشاره نکرده،‌اما به نظر می‌رسد تحریم کامل سیستم مالی، یکی از اهداف مورد نظر آمریکا برای تحت فشار قرار دادن هرچه بیشتر مقامات تهران باشد. در نتیجه تحریم‌ها و استراتزی فشار حداکثری نرخ ارز به طور بی‌سابقه‌ای در ایران افزایش یافته و درآمد نفتی در نتیجه تحریم صادرات نفتی به طور کم‌سابقه‌ای کاهش یافته است.

این در حالی است که در بیانیه مشترک ۲۶ کشور مخالف تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا، این تحریم‌ها خلاف اهداف اصول منشور سازمان ملل متحده و حقوق و روابط بین‌المللی توصیف شده است. این کشورها خواستار لغو فوری و کامل اقدامات قهری هستند تا همه اعضای سازمان ملل بتوانند در روند مقابله با شیوع کووید-۱۹، واکنش موثری داشته باشند. به گفته این کشورها، تحریم‌های آمریکا روند مقابله با کرونا را برای کشورهای هدف این تحریم‌ها دشوارتر کرده است.

مقامات تهران نیز ادعا می‌کنند تحریم‌های آمریکا توانایی آنها در مقابله با کرونا را کاهش داده است.

جمهوری اسلامی از زنانه شدن زندان باکی ندارد

 

جمهوری اسلامی ایران از اصرار و پایداری زنان برای تغییر وضع موجود کاملا آگاه است و از زنانه شدن زندان باکی ندارد-شبکه‌های اجتماعی

زنان ایران در سال ۹۸ سیاسی‌تر شده‌اند و بیش از سال ۹۷ در فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی غیر مذهبی مشارکت کرده‌اند و بازداشت شده‌اند

بررسی شمار زندانیان سیاسی زن نشان می‌دهد که با برآمد حرکت‌های اجتماعی، از جمله در حرکت دانشجویی ۱۸تیر، جنبش سبز در ۸۸ و اعتراضات سراسری در دی ماه و همچنین آبان ماه ۹۸، تعداد زنان زندانی نیز افزایش یافته است.

در گزارش اطلس زندان‌های ایران اشاره شده است که زنان ایران در سال ۹۸ سیاسی‌تر شده‌اند و بیش از سال ۹۷ در فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی غیر مذهبی مشارکت کرده‌اند و بازداشت شده‌اند.

زنان ایرانی در سال گذشته برای مبارزه با حجاب اجباری نیز حقوق کارگران، مجازات‌های شدیدی تحمل کرده‌اند که شدت و تراکم آن در دهه گذشته بی‌سابقه بوده است. افزون بر آن، این گزارش تایید می‌کند که تا تیر ۹۷، از هر ۱۰ زنی که دستگیر شده‌اند، ۶ تن آن‌ها فعالیت مذهبی داشتند، درحالی که درسال گذشته از میان هر ۱۰ زن، تنها یک زن به دلایل مذهبی بازداشت شده است.

این آمارها حاکی از آن است که فعالیت زنان غیرمذهبی در زمینه‌های متفاوت و نیز حساسیت سیاسی و اجتماعی آنان افزایش یافته است. امروز جمهوری اسلامی ایران از اصرار و پایداری زنان برای تغییر وضع موجود کاملا آگاه است و از زنانه شدن زندان باکی ندارد.

نگاهی تاریخی

اولین زندانی سیاسی زن ایران در دوران معاصر، راضیه ابراهیم‌زاده، عضو حزب توده ایران بود. او در دهه ۱۳۲۰ شمسی چند بار دستگیر شد و در مجموع ۵ سال در زندان ماند. در دوران جنبش چریکی پس از بهمن ۱۳۴۹، زنان بسیاری به آن نهال نوپا که تحت تاثیر بن‌بست سیاسی دیکتاتوری محمدرضاشاه و برخی تحولات و رویکردها در جنبش چپ جهانی پدید آمد، پیوستند و بسیاری از آنان دستگیر شدند. زینت میرهاشمی، رقیه دانشگری و اشرف دهقانی از آن‌ جمله‌اند، و اعظم طالقانی نیز به دلیل باورها و فعالیت‌های مذهبی در آن سال‌ها زندانی و شکنجه شد.

موج وسیع شرکت زنان در انقلاب ۵۷ نه تنها روشنفکران و دانشجویان، بلکه لایه‌های متوسط و طبقات فرودست جامعه را درگیر خود کرد. حضور فعال زنان در تحولات اجتماعی و در بدنه و رهبری نیروهای سیاسی مختلف، منجربه بزرگترین موج شرکت زنان در فعالیت‌های سیاسی در تاریخ معاصر ایران شد، و سرکوب‌های دهه ۶۰، به دستگیری واعدام شماری از آنان انجامید. زندان‌های سراسر کشور، به ویژه اوین، قزل‌حصار و گوهردشت، مملو از زنان عضو و هوادار سازمان مجاهدین خلق  و نیروهای سیاسی مختلف چپ در آن دوران بود.

آمار زنان در دو زندان

بنا به گزارش تارنمای سرخط، هم اکنون در دو زندان اوین در تهران و زندان قرچک ورامین، ۵۴ زندانی سیاسی زن حضور دارند که ۳۸ تن از آنان در اوین در بندند. از مجموع آنان، ۲۸ نفر بین ۵ تا ۲۵ سال حکم حبس گرفته‌اند. این آمار، زندانیان سیاسی زن در شهرستان‌ها را دربر نمی‌گیرد؛ از جمله زینب جلالیان، زندانی سیاسی کُرد که به حبس ابد محکوم است و اکنون در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه به‌سر می‌برد.

اتهامات زنان زندانی را می‌توان در چند گروه طبقه‌بندی کرد؛ از جمله  هواداری از گروه‌های سیاسی مثل سازمان مجاهدین خلق و هواداری از گروه‌های سیاسی کُرد که بیشترین محکومیت‌ها را تحمل می‌کنند، و مخالفت با حجاب اجباری یا «دختران خیابان انقلاب» که مخالفت علنی آنان با یکی از پایه‌های نظام، موجب محکومیت‌های طولانی برای آنان شده است.

گروه دیگر، زنان وکیل دادگستری هستند که به دلیل فعالیت‌های مدنی وحمایت از زندانیان سیاسی دیگر در بندند. بخش بزرگی از دستگیری‌ها نیز به شرکت‌کنندگان در اعتراضات سراسری دی ماه ۹۶ و آبان ماه ۹۸ و حمایت از فعالیت‌های کارگری تعلق دارد. گروه دیگری از زنان نیز به علت فعالیت‌های محیط زیستی دستگیر شده‌اند، و دست آخر، فعالیت‌های مذهبی مستقل، که حکومت آن فعالیت‌ها را بر ضر یا رقیب خود محسوب می‌کند.

این نوشته می‌کوشد تا از زنان زندانی‌ای که کمتر در رسانه‌ها مطرح شده‌اند، نام ببرد.

اتهام هواداری از گروه‌های سیاسی 

مریم اکبری منفرد: اتهام او «اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام و محاربه» ذکر شده است و بر آن مبنا، به ۱۵سال زندان محکوم شده است. ۴ تن از اعضای خانواده او از هواداران سازمان مجاهدین بوده‌اند و در دهه ۶۰ اعدام شده‌اند. قاضی صلواتی در دادگاه به او گفته است:«تو جور خواهر و برادرانت را می‌کشی.»

گروهی از زنان به این اتهام حکم‌های سنگین گرفته‌اند؛ از جمله فاطمه مثنی که به ۱۵ سال حبس، و زهرا زهتاب‌چی، جامعه‌شناس و پژوهشگر، که به ۱۰ سال زندان محکوم شده‌ است. سکینه پروانه، زندانی سیاسی کُرد، به ۵سال زندان و پریزاد حمیدی‌شفق، زندانی سیاسی به دلیل فعالیت در یکی از گروه‌های مخالف نظام، نیز به پنج سال محکوم شده است.

مخالفت با حجاب اجباری

صبا کُرد‌افشاری، در زمان دستگیری ۲۰ ساله، فعال مدنی و مخالف حجاب اجباری است. او به حکم سنگین ۱۵سال زندان محکوم شده است. مادر او راحله احمدی نیز به دلیل اعتراض به صدور حکم دخترش بازداشت شد. چنین حکم سنگینی برای مخالفت با حجاب اجباری، و نیز با سخنانی که این هفته امام جمعه‌های أصفهان خطاب به رئیس پلیس آن شهر مبنی بر لزوم نا‌امن کردن فضا برای «بدحجابان» عنوان کرده است، نشان می‌دهد که موضوع «حجاب» و حقوق زنان، خواسته و ناخواسته، به «چشم اسفندیار» حکومت تبدیل شده است.

وکلا و دانشجویان زندانی

سهیلا حجاب، متولد ۱۳۶۹، وکیل دادگستری و فعال مدنی اهل کرمانشاه، به ۱۸ سال حبس محکوم شده است. اتهامات او «تشکیل گروه در راستای حقوق زنان» و «درخواست رفراندوم و تغییر قانون اساسی» است. او هم‌اکنون در زندان قرچک محبوس است و به گفته خودش، «در سال ۹۹ هنگام خروج از دادگاه، توسط ماموران سپاه مورد ضرب و شتم» قرار گرفته است. حتی بازجوی سابقش او را با موهایش به روی آسفالت  خیابان کشیده و سوار ماشینی کرده است و از همان جا او را به زندان قرچک منتقل کرده‌اند.

ارس امیری، دانشجوی دانشگاه کینگستون بریتانیا، به ده سال زندان محکوم شده است و اکنون در اوین به‌سر می‌برد. اتهام او «اداره و تشکیل شبکه براندازی نظام» است. او در نامه‌ای به ابراهیم رئیسی، رئیس قوه قضاییه، اعلام کرده است که به دلیل رد پیشنهاد ماموران وزارت اطلاعات به همکاری، محکوم به حبس شده است.

کنشگران محیط زیست 

نیلوفر بیانی، ۳۳ ساله، کنشگر محیط زیست، به ده سال زندان محکم شده است. او با موسسه حیات وحش میراث پارسیان همکاری داشته است که خود آن موسسه با دولت روحانی کار می‌کرده است. دو هفته پس از بازداشت او، جسد کاووس سید امامی در سلولش پیدا شد. جاسوسی از مراکز نظامی از طریق دوربین‌هایی که برای فیلمبرداری از یوزپلنگ آسیایی نصب شده بود واستفاده از جواز شکار و یا تردد در حوالی مراکز هسته‌ای، اتهاماتی است که به این گروه از فعالان محیط زیست نسبت داده شده است. دستگیری‌ و حبس این گونه کنشگران، نشان از مخالفت نظام با هرنوع دخالت‌گری مدنی و کنشگری دارد؛ حتی در مورد محیط زیست که به نظر می‌رسد اساسا سیاسی نیست.

معترضان دی‌ماه و آبان‌ماه

رضوانه احمد‌خانبیگی، از معترضان آبان ماه، به ۶ سال زندان محکوم شده است. مریم علیشاهی با پسرش نیز به همین اتهام دستگیر، و به ۵ سال زندان محکوم شد. سپیده قلیان با همین میزان محکومیت، به دلیل حمایت از اعتراضات کارگران نیشکر هفت‌تپه در زندان محبوس است.  سمیرا‌هادیان و مژگان اسکندری، هر دو از معترضان آبان‌ماه هستند و هر دو در قرچک به‌سر می‌برند. زینب همرنگ، معلم بازنشسته و کنشگر مدنی، در دی ماه ۹۸ در خانه‌اش دستگیر، و به ۶ سال زندان محکوم شد. سپیده فرهان، کنشگر مدنی و از معترضان اعتراضات سراسری دی ماه، به دو سال زندان محکوم شد. زهره سرو به دلیل فعالیت در اینستاگرام بازداشت، و به سه سال زندان محکوم شد. او پس از انتقال از قرنطینه به بند عمومی قرچک، به کرونا متبلا شد.

اتهامات مذهبی

مرجان داوری، مترجم، هم‌اکنون در زندان قرچک محبوس است. اتهام او برگزاری کلاس و ترجمه کتاب فرقه «اکنکار» بوده است و ابتدا به اعدام محکوم، و سپس با حکم تجدید نظر به ۲۵ سال زندان محکوم شده است. «اکنکار» جنبشی معنوی است که ادعا می‌کند اعضایش به تجربه آنچه پیروانش آن را «نور و صوت الهی» می‌نامند، قادر خواهند بود. به نظر می‌رسد که جمهوری اسلامی ایران هر رقیبی در زمینه مذهبی را تحمل نمی‌کند و باورمندان به آیین‌های دیگر و فعالیت‌های مستقل مذهبی (از باورمندان به آیین بهاییت گرفته تا دراویش، نوکیشان میسحی، یا حتی جنبش‌های از قبیل اکنکار) با شدیدترین محکومیت‌ها روبه‌رو می‌شوند.

نتایج گزارش سالانه اطلس نشان می‌دهد که تعداد زندانیان مذهبی زن در سال گذشته کاهش یافته است. برخلاف آمار پیشین که نشان از دستگیری و محکومیت هیچ مردی در پیوند با دفاع از حقوق زنان نداشت، اکنون نزدیک به ۳۰ درصد از کسانی که برای دفاع ازحقوق زنان حکم زندان گرفته‌اند، مرد هستند. این امر نشان از افزایش ‌آگاهی جامعه و تایید این واقعیت است که حقوق زنان، حقوق بشر است.

۱۲ مهر، ۱۳۹۹

«توقف» واردات کره به ایران؛ مردم قدرت خرید کره را «ندارند»

 

رئیس هیئت مدیره اتحادیه تعاونی‌های فرآورده‌های لبنی ایران از قطع ارز دولتی برای واردات کره و توقف ورود آن به کشور خبر داد.

علی احسان ظفری روز جمعه، ۱۱ مهر، در گفت‌وگو با ایلنا گفت که ابتدا دولت برای واردات کره «ارز دولتی» اختصاص داد و «حالا بدون آن که تبعات این مسئله را بررسی کند ارز را قطع کردند».

آقای ظفری دولت را به «رها کردن» بازار کره به حال خود متهم کرده و افزود: «اگرچه قیمت کره مطابق قیمت مصوب است، اما به علت نرخ بالا مردم قدرت خرید این محصول را هم از دست داده‌اند.»

به گفته وی، پس از نرخ‌گذاری جدید کره و خرید با ارز آزاد، «تاکنون وارداتی برای این محصول صورت نگرفته است. زیرا قیمت جهانی کره بالا است و دلار به نرخ آزاد برای ما بسیار گران تمام می‌شود.»

رئیس هیئت مدیره اتحادیه تعاونی‌های فرآورده‌های لبنی ایران، واردات کره با این شرایط را «مقرون به صرفه» ندانسته و افزود که تولید داخلی کره نیز منوط به «فراهم‌شدن زیرساخت‌‌های لازم» است.

وی برای مثال اشاره کرده است که در حالی که «ما در حال حاضر مشکل علوفه و شیرخام داریم، قادر به تولید محصولات لبنی بدون چربی برای استفاده در تولید کره نیستیم».

طبق گزارش‌ها، ایران سالانه ۴۰۰ میلیون دلار واردات کره داشت، اما از پارسال واردات کره با ارز دولتی متوقف شد.

شناسایی دست‌کم ۳۵۰۰ مبتلای جدید به کرونا در ایران طی یک روز

 

سخنگوی وزارت بهداشت ایران روز جمعه از مرگ ۱۸۷ نفر دیگر بر اثر کرونا در کشور طی ۲۴ ساعت گذشته خبر داد و شمار رسمی قربانیان این بیماری در ایران را ۲۶ هزار و ۵۶۷ نفر اعلام کرد.

به گزارش روز جمعه، ۱۱ مهر، در خبرگزاری ایرنا، سیما لاری گفت که طی ۲۴ ساعت گذشته، در عین حال ۳۵۵۲ بیمار جدید مبتلا به کرونا نیز شناسایی شدند.

به گفته وی از این تعداد، ۱۴۴۳ نفر در بیمارستان‌های نقاط مختلف ایران بستری شدند.

با احتساب این افراد، شمار رسمی مبتلایان کرونا در کشور نیز به ۴۶۴ هزار و ۵۹۶ نفر رسید.

سخنگوی وزارت بهداشت ایران همچنین اعلام کرد که ۴۱۳۷ نفر از بیماران مبتلا به کووید ۱۹ در ایران در وضعیت شدید این بیماری تحت مراقبت قرار دارند.